ساباری در فصلهای پایانی کتاب توجه خواننده را به رابطه میان آگاهی و پذیرش جلب میکند او توضیح میدهد که هر موقعیت پرتنش فرصتی برای دیدن خویشتن است نه برای اصلاح فرزند این کتاب دعوتی است به سکوت در لحظات خشم و بازبینی احساسات پیش از واکنش نویسنده با مهارتی مثالزدنی نشان میدهد که چگونه میتوان تحولی واقعی در خانواده ایجاد کرد بدون استفاده از ابزارهای تنبیه یا اجبار در پایان اثر به نتیجهای ژرف میرسد که آن رشد کامل تنها در سایه والدین هشیار معنا پیدا میکند
مسئولیت فایل آپلود شده بر عهدهی کاربر آپلودکننده میباشد، لطفا در صورتی که این
فایل را ناقض قوانین میدانید
به ما گزارش دهید.